سابسیژن بهتر است یا میکرونیدلینگ؟

 به نظر می رسد که مکانیسم سابسیژن کردن بافت جای جوش عمیقتر نسبت به مکانیسم میکرونیدلینگ مؤثرتر می باشد. روش سابسیژن نسبت به میکرونیدلینگ اغلب به جلسات درمانی کمتری برای دستیابی به بهبودی های قابل مقایسه جای جوش های فرو رفته نیاز است.

سوزن های میکرونیدلینگ محدود به نفوذ به  2.5mm زیر سطح پوست می باشند، در حالیکه سابسیژن آزاد است که به هر عمقی از درمیس برای دستیابی به جای جوش های پوستی عمیقتر نفوذ کند. سابسیژن کانال های بزرگتری در بافت جای جوش ایجاد می کند که فضای بیشتری را برای بازسازی کلاژن ایجاد می کند، در حالیکه میکرونیدلینگ این کار را انجام نمی دهد.

تکنیکی که نتایج خوبی را ایجاد کرده است، استفاده از یک سوزن درجه 26 یا 30 می باشد که زیر بافت اسکار جلو و عقب می شود و به طور همزمان لیدوکائین یا سالین را در آن کانال ها تزریق می کند. تزریق ماده ی مایع، به ویژه لیدوکائین می تواند هم درد را کاهش دهد و هم جای اسکار(جای جوش) مورد نظر را صاف کند، بازسازی کلاژن بیشتری را فراهم کند و اجازه دهد فاکتورهای رشد زخم، “جاهای خالی” ایجاد شده را پر کنند.

تا زمانی که جای جوش ها، مشخصه ی اپیدرمال (سطح پوست) قابل توجهی علاوه بر مشخصه ی درمال (لایه میانی پوست) ندارند، سابسیژن کردن جای جوش روش مؤثرتری می باشد و زمان بهبودی سریعتری را در پی دارد. هر دو روش می توانند موجب کبودی، اِدِم و اریتما  (سرخی پوست) شوند. گرچه، آسیب اپیدرمال که می تواند در میکرونیدلینگ رخ دهد، به طور قابل توجهی شدیدتر می باشد.